Η στεγαστική κρίση δεν είναι αριθμοί.

Είναι η αγωνία των νέων που δεν μπορούν να φύγουν από το παιδικό τους δωμάτιο.

Είναι οικογένειες που δεν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο.

Είναι πολίτες χωρίς ασφάλεια.

Η κυβέρνηση λέει ότι έχει σχέδιο για τη στεγαστική κρίση.

Ποια είναι όμως η αλήθεια που δεν λέει στους πολίτες;

Στον προϋπολογισμό για το 2026 που συζητάμε στη Βουλή, αποκαλύπτονται τα σχέδιά της για τον ελληνικό λαό.

Εμμονικά. Αλαζονικά. Καταστροφικά.

Μας είπαν για δήθεν κοινωνική κατοικία με 1.500 κατοικίες κοινωνικής αντιπαροχής έως το 2027.

Δεν είπαν όμως ότι στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση «ξεπουλάει» το κοινωνικό οικιστικό απόθεμα, αφού μέχρι και το 70% των νέων κατοικιών παραδίδεται στους μεγαλοεργολάβους.

Αυτό είναι το πλάνο τους.

Και την ίδια στιγμή:

εκατοντάδες πλειστηριασμοί κάθε μέρα.

Αυτό δεν είναι στεγαστική πολιτική.

Είναι διάλυση .